Dydyński Józef (1819–1897), kanonik honorowy poznański. Urodził się w Bydgoszczy z ojca Maksymiliana, urzędnika przy sądzie apelacyjnym, i matki Barbary z Gleisen Doręgowskich. Kształcił się zrazu w swoim mieście rodzinnym, następnie od r. 1836 w Poznaniu, gdzie po ukończeniu gimnazjum św. Marii Magdaleny wstąpił 1 XI 1839 do seminarium duchownego. Lata 1842 i 1843 spędził na dalszych studiach teologicznych we Fryburgu badeńskim pod kierownictwem sławnych podówczas profesorów Franciszka Staudenmaiera, Jana Hirschera i Jana Huga. Święcenia kapłańskie otrzymał 1 VI 1844 w Gnieźnie. Pierwsze obowiązki duszpasterskie spełniał w Żninie. 21 IV 1845 zamianował go arcybiskup Leon Przyłuski swoim kapelanem i sekretarzem przybocznym oraz penitencjarzem katedralnym i skarbnikiem kasy arcybiskupiej i konsystorskiej. 1 VIII 1847 objął D. probostwo w Kłecku w pow. gnieźnieńskim. Od 1 XI 1854 piastował urząd dziekana dekanatu gnieźnieńskiego św. Piotra i Pawła. Był ponadto od 1866 egzaminatorem, a od 1869 sędzią prosynodalnym. Na kanonię honorową katedry poznańskiej instalował się 18 I 1888. Umarł w Kłecku 9 II 1897.
W chwilach wolnych od zajęć kościelnych oddawał się D. z wielkim zamiłowaniem badaniom historycznym i archeologicznym. Pracą Wiadomości historyczne o mieście Kłecku (Gniezno 1858) zwrócił na siebie uwagę Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Poznaniu, które go w r. 1858 powołało w poczet swoich członków Na posiedzeniach wydziału historycznego czytywał swoje rozprawy z dziedziny archeologii, jako to: O urnach z krzyżami (Roczn. Tow. Przyj. Nauk, Pozn. 1878, t. X), O kamieniach ze znakiem stopy ludzkiej lub kopyt końskich (Kur. Pozn., 1883, nr 118 i w przeróbce »Wiadomości numizm.-archeolog.«, Kr. 1893, t. II), Uwagi o wklęsłościach kulistych na murze kościelnym (»Kur. Pozn.«, 1885, nr 293–6). W r. 1883 wszedł jako członek do wyłonionej z Tow. Przyjaciół Nauk Komisji zabytkowej i zajął się inwentaryzacją zabytków budowlanych powiatu wągrowieckiego. Od r. 1889 był też czynnym członkiem Towarzystwa Numizmatycznego w Krakowie. Piórem swoim zasilał także wychodzący w Poznaniu »Przegląd Kościelny«, w którym ogłosił rozprawy filozoficzno-dogmatyczne O stworzeniu świata i O początku zła w świecie zmysłowym (1893) oraz De anno gratiae z zakresu diecezjalnego prawa kościelnego (1894).
Arch. kościelne w Kłecku; Enc. Org., gdzie jego podobizna; Podr. Enc. Kośc.; »Wiadomości numizm.-archeolog.«, Kr. 1897, s. 264.
Ks. Leon Formanowicz